شعر های من (8) و (9)
نظرات ()

خانه دلتنگت بود

کابوس های شبانه

                           نبود تو را جار می زدند

عوض کردن هیچ خیابانی

                            تازه ام نمی کرد

 لباس نو

                              بر تنم زار می زد

و کفش ها

                  همه تنگ

...                   

    عذرم را بپذیر

               و نادانی ام را

                               ای شعر

که در تمام این سال ها

         صندلی مخصوص تو را

                           به دیگران تعارف کرده بودم.

                                                               ۲۷ دی ۸۶ تهران

                                     ۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰

چرا

کسی به من نمی گوید

        نرو

              نکن

                      نبین

                            نخوان

هر روز

          از آینه می پرسم

          دلیل این همه انکار چیست؟

چرا از خودت

        پرنده       هوا        

                         شعر      خدا

                                       دریغ می کنی؟

                                                                       ۲۳ دی ۸۶ تهران

        

 



کلمات کلیدی :
نویسنده : شکوفه
تاریخ : ٢٦ دی ۱۳۸٦
زمان : ٢:٢٠ ‎ق.ظ


 

شارژ ایرانسل

فال حافظ