شعر من
نظرات ()

تقدیم به ماجده که سالها مادری ام کرد:

دلتنگ که می شوی

بهار که نه 

                    تابستان باید کوله بارش را

                      به انجمادی نفس گیر هدیه کند.

چنانی که می پرسم

                      طلوع دوباره لبخندت را مست خواهم شد؟

دلم هزار راه ...

تا بن بست تو که به هزارویک دوراهی ختم می شود.

می خواهمت

                  چنان تشنه که بی بال ...

نگاهت افق های ظهر دلتنگی

بخند بانوی ناگزیر در باران

بتاب آفتابی پنهان.                                                                  ۴تیرماه ١٣٧٨



کلمات کلیدی : بانو، شعر، دلتنگی، راه
نویسنده : شکوفه
تاریخ : ٤ تیر ۱۳۸٧
زمان : ٤:۱۱ ‎ب.ظ


 

شارژ ایرانسل

فال حافظ