ویرایش یک شعر
نظرات ()

از همسرم سپاسگذارم که زحمت تایپ این شعر  را کشیده است و تشویقم  می کند .

سکوت که حرف می زند

هوای خانه ابر می شود

نگاه تو به روی چای نیم خورده سبز می شود

پرنده پر نمی کشد

                            - به بازوان تو -

                                                     که بالش من است

                             و خیس می شود

بهار لحظه های من گذشت

و خار های سر نوشت

                                خلوص خلوت مرا

                                                           خلید

 دو باره پیش چشم تو

                                 مچاله می شوم

ورق ورق زندگیم

                     پاره می شود

                                   به روزهای بعد

                                                      حواله می شوم

هوای خاطرات من

                     پس است

به هر چه که رو می کنم

                              نه ........بگذریم

                                               مرا شکوه چشمهای تو بس است

به استکان چای نیم خورده خیره می شوم

به سهم خورده و نخورده ام

و این که من ، شگفت !

                                  هنوز هم نمرده ام

پرنده می شوم

سکوت هم

                   ترانه است

                                                                                           ۸۲/۵/۳۰

 



کلمات کلیدی : سکوت، شعر، چای
نویسنده : شکوفه
تاریخ : ٧ شهریور ۱۳۸٧
زمان : ۱:۳۸ ‎ق.ظ


 

شارژ ایرانسل

فال حافظ