شعر من
نظرات ()

 

چه فایده که نگاهم از آسمان بوزد                                                    

                          

                              و دست های من این قدر مهربان بوزد

 

همیشه باد درون خودم وزید و نشد

 

                             کسی به سمت من از آن ور جهان بوزد

 

تو از نگاه مکرر چه عاصی و خسته

 

                                 چرا برای تو باید سری جوان بوزد؟

 

همیشه ترس برت داشت شاید از چشمم

 

                                   به روح راکد تو، باد، ناگهان بوزد

 

و لکنتی- که دلیلش فقط خودم بودم-

 

                                نخواستم که در این بین بی امان بوزد

 

سکوت می کنم آیا همیشه بنشینم

 

                                و دست دست کنم شاید آسمان بوزد؟!

                                        

 

                                                             23/3/81



کلمات کلیدی : شعر، سکوت، وزیدن
نویسنده : شکوفه
تاریخ : ٢۱ شهریور ۱۳۸٧
زمان : ۱٢:۳٩ ‎ق.ظ


 

شارژ ایرانسل

فال حافظ