ویرایش شعر من( ) .....
نظرات ()

به یاد گنجشک هایی که در کودکی برادرم امید می گرفت و همبازی من می شدند:

 

 

عطر وزیده نسیم می شود 

باران به شیشه می زند                                                        پژواک می شوم

شانه می کشی گیسوان فاصله را

هرم نگاه ندیده ات

                   ترنج دست زنانم می کند

شعله می کشم

                  ترانه های نخوانده  و " بوسه های نچیده"* را.

گنجشک ترسیده دلم را

                             میان دستانت جایی هست؟

موج موج ستاره می شوم

           ستاره تا گونه هایت قد می کشد.

      

*****************************************************

* بوسه نچیده را در یکی از شعر های ماجده خواندم که در اینجا خودش را نشانده است.

 



کلمات کلیدی : ستاره، شعر، گنجشک
نویسنده : شکوفه
تاریخ : ۱٤ مهر ۱۳۸٧
زمان : ٢:٤٥ ‎ب.ظ


 

شارژ ایرانسل

فال حافظ