شعر من(کلیسای ناگشوده)

تقدیم به همسرم که این روزها در فکر های تازه غلت میزند و رویاهای تازه را غوطه می خورد:

 

لبهای زن

کلیسایی است

که تا ناقوس دل به لرزه نیفتد

به بوسه های آتشین گشوده نخواهد شد.

 

١/٧/١٣٨٧

/ 1 نظر / 4 بازدید
ب ا ن ی

سلام می بینی نزار چه زود اثر میذاره خیلی قشنگ چیز کمیه برای شعرت منتظر اشعار بعدیت میمانیم ........................................ بانی[گل][خداحافظ]