ویرایش شعر من

آفتاب را نشانم می‌دهند

                                انگشتانت.

در هیاهوی پیچک‌ها

                           شنیدنی است

                                               سکوت چنار.

بی‌تابم

         به سرکشی چشمانت

                                به دانه‌های صدایت

                                           که می‌چکد بر سفال های ترک خورده

 

به پیشوازت

               بنفشه‌های وحشی بر دامنم

مژده بی‌تکراری است

                     که بر هفت‌سین سلامم

                                                    می‌شکفند.

                                                                                           ٨٨/٩/١۵

/ 1 نظر / 4 بازدید
فاطمه حسین زاده

سلام من یکی از بچه های کا نون قاعمشهر هستم . شعر شما خیلی قشنگ است